Em Huisken – Soltküstenfolk

em_huisken_git5_klein-jpgSoltküstenfolk

De Tideküsten van Europa hebben en egen Aroma. De faste Wall, waar wi weten wat unnern un boven is, geiht över in de See; daar mutten wi en lüttje Stück Land mitnehmen – dat Schipp – wenn wi neet unnergahn willen. Man waar is de Grenz nu akkeraat? Tweemal an d‘Dag ännert sük dat, un de Priels un Sandbanken sünd vandaag villicht neet daar, waar se güstern west hebben. Niks is seker in‘t Wadd.

Un binnenem_huisken_akk_3_klein in d‘Seel hebben wi dat Tegenstück daarto: över Dag sünd wi an Land sotoseggen, un in de Nacht gahn wi unner in de See van Slaap. Un daartüsken? Daar is dat Land van de Drömen, van Jank un Iever, van Begehr un van Süchten.
Em Huisken sien Soltküstenfolk vertellt van disse „Waterkanten“: de Waddenküst, waar gau Drömen upkomen, un van dat Dröömland in d‘Seel mit sien solten Aroma van Gefahr un dien Padd söken. Daarvan sing un spööl ik, mit Akkordoen, Gitarr, Bombarde (en bretoonske Schalmei), Mundörgel un Fleitpiepen.
Maal mehr van Seelü un Küstenkeerls, mal mehr van Elfkes, Watermannen un sükse rare Lü ut de anner Welt. Man Soltküstenfolk blifft dat doch alltied.

 

=> hier könen Ji disse Tekst as .pdf andaal laden

= hier gibt es den selben Text auf Hochdeutsch

Schreiben Sie einen Kommentar

Ihre E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

*